Układanie kabli w ziemi na podstawie normy N-SEP-E-004 – wybrane aspekty

Wytyczne dotyczące ułożenia kabli elektrycznych w ziemi

• Przy niskobudżetowych inwestycjach inwestor może zdecydować się na samodzielną instalację kabli elektrycznych w ziemi. Warunki oraz sposób ułożenia kabli elektrycznych w ziemi określa norma N-SEP-E-004, która zastąpiła w 2014 roku normę PN-76/E-05125.
• Norma N-SEP-E-004 szczegółowo określa różne warianty układania kabli w ziemi w zależności od struktury gleby oraz jej rodzaju.
• W przypadku, gdy na danym terenie występuje gleba piaszczysta, norma zaleca układanie kabla na dnie wykopu. Gdy jednak grunt nie jest jednolity, norma zaleca ułożenie na dnie wykopu warstwy piasku o grubości co najmniej 10 cm, następnie ułożeniu na niej kabla i zasypaniu go warstwą piasku o grubości minimum 10cm.
• Kolejną warstwę może już stanowić grunt rodzimy. Istotnym jest, by trasa linii kablowej ułożonej w  na całej długości i szerokości została oznaczona siatką lub folią z tworzywa sztucznego w kolorze niebieskim (dla kabli o napięciu znamionowym do 1 kV) lub czerwonym (dla kabli o napięciu znamionowym powyżej 1 kV) . Folia powinna zostać zasypana na wysokości nie mniejszej niż 25 cm i nie większej niż 35 cm nad położonym w ziemi kablem.

Czy można ułożyć w ziemi kabel energetyczny bez użycia piasku?

Norma zaleca używanie piasku przy układaniu kabli energetycznych w ziemi, co wiąże się z rezystywnością cieplną, która w przypadku piasku nie przekracza 2,5 K∙m/W. Obecnie producenci oferują również masy, jak chociażby bentonit, które spełniają warunki normy N-SEP-E-004. Nowo oferowane mieszanki, stanowiące alternatywę dla piasku, charakteryzują się rezystywnością cieplną nie większą niż 2 K∙m/W.

Bardzo ważne jest ubicie piasku lub alternatywnej masy po zasypaniu kabli energetycznych tak, aby gęstość gleby po jej ubiciu wynosiła niemniej niż 1,6 t/m².  Ze względów bezpieczeństwa dobrze jest używać masy alternatywnej dla piasku od sprawdzonego producenta, który poddaje swoje produkty certyfikacji.

Na jakiej głębokości układać w ziemi kable energetyczne?

Norma N-SEP-E-004 określa również, na jakiej głębokości takie kable powinny być instalowane:

• • Kable służące do zasilania sygnalizacji świetlnej i drogowej bądź latarni, o napięciu znamionowym mniejszym niż 1 kV, należy układać 50 cm pod chodnikiem bądź drogą.
  • Kable o napięciu znamionowym mniejszym niż 1 kV, kładzione poza użytkami rolnymi, powinny być położone na głębokości nie mniejszej niż 70 cm.
  • Kable o napięciu znamionowym w przedziale 1-20 kV, kładzione poza użytkami rolnymi, powinny być położone na głębokości nie mniejszej niż 80 cm.
  • Kable o napięciu znamionowym w przedziale pomiędzy 20 a 30 kV, kładzione na użytkach rolnych, powinny być położone na głębokości nie mniejszej niż 90 cm.
  • Kable o napięciu znamionowym większym niż 30 kV powinny być ułożone na głębokości nie mniejszej niż 1 metr, bez względu na ich zastosowanie. W przypadku, gdy projekt wymaga instalacji kilku takich kabli, ich odległość w pionie nie może być mniejsza niż 70 cm.

W przypadku, gdy warunki środowiskowe, geodezyjne lub inne nie pozwalają na ułożenie kabla energetycznego na zalecanej głębokości, można je położyć bardziej płytko, jednak wymagana jest instalacja dodatkowej osłony.

Wybór trasy linii kablowej

Trasę linii kablowej należy ustalić z uwzględnieniem zasad opisanych w normie N-SEP-E-004:

• układanie kabli powinno odbywać się w taki sposób, aby nie narażać kabli na uszkodzenia mechaniczne,
• w przypadku ułożenia kabla w ziemi, trasa kabla powinna być wyznaczona wzdłuż dróg, ulic lub przez trawniki w pasach do tego przeznaczonych,
• wzdłuż rzek i brzegów jezior trasa powinna być wyznaczona poza miejscami narażonymi na podmywanie przez wodę,
• linie kablowe prowadzone na terenach rolniczych mogą być prowadzone pod dnem rowów melioracyjnych,
• na terenach rolniczych norma zaleca prowadzenie kabli w dodatkowych osłonach lub zwiększenie minimalnej głębokości układania do:
  • – 1 m – dla kabli o napięciu znamionowym nie wyższym niż 30 kV,
  • – 1,2 m – dla kabli o napięciu znamionowym wyższym niż 30 kV;

* linie rezerwowe zaleca się prowadzić innymi trasami niż pozostałe linie.

Oznaczanie linii kablowych

Należy pamiętać, że kable ułożone pod ziemią muszą zostać odpowiednio oznaczone za pomocą trwałych oznaczników rozmieszczonych w odstępach minimalnie co 10 metrów oraz przy mufach i w miejscach niestandardowych, np. przy skrzyżowaniu, wejściach do kanałów i osłon otaczających.

Wszystkie wymienione powyżej informacje zostały opracowane i opisane na podstawie normy N SEP-E-004.

W przypadku chęci uzyskania dodatkowych informacji zachęcamy do skorzystania z normy N SEP-E-004 lub kontaktu mailowego z Działem Wsparcia Technicznego wysyłając zapytanie na adres: wsparcie.techniczne@bitner.com.pl